۱۸ دی ۱۳۹۸
دی ۱۸, ۱۳۹۸

پروتز سینه

0 دیدگاه

پروتز سینه

پروتز سینه : ( ماموپلاستی افزایش سینه ها توسط پروتز ) ، منظور از ماموپلاستی افزایش سینه ها اضافه کردن حجم و تغییر شکل پستانها با کارگذاری پروتز در درون محفلی تعبیه شده درآن ناحیه می باشد.

گزینه های مختلفی جهت چنین افزایشی وجود داشته که هر یک مزایا و محدودیتهای خود را در بر میدارند. انتخاب مناسب ترین گزینه بستگی به ویژگی های موضعی سینه ها ، سوابق و پروژه های آتی هر شخص دارد. ( عمل ابدومینوپلاستی )

پروتز سینه
پروتزهای سینه

پروتز‌های پستان ، اجسام خارجی حجم دهنده سینه ها بوده که شامل یک جداره ( متشکل از سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی ) و یک محتوی ( متشکل از ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی و یا سرم نمکی ) می باشند.

خصوصیت مهم سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی جداره پروتز ( که با نسوج اطراف در تماس می باشد ) ، صرف نظر از مقاومت مکانیک و انعطاف پذیری آن ، عدم فعالیت بیولوژیک است.

خصوصیت مهم ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی که درون کیسه پروتز گنجیده و حجم آن را تشکیل می دهد ، علاوه بر فعالیت بیولوژیک پائین آن در صورت نشت اتفاقی، طبیعی تر جلوه دادن سینه ها در نگاه و به خصوص در لمس نسبت به پروتزهای حاوی سرم نمکی است.

استانداردهای صنعتی به کار برده شده در پروتزهای نسل جدید، امکان ترک خوردگی جداره و نشت محتوای آنها را تقریبا به صفر رسانده و طول عمر آنها را بالقوه دائمی ساخته اند ( بر خلاف پروتزهای نسل قبلی که عمر مفید متوسط ۱۵ ساله داشتند و میبایست، حتی در صورت عدم اتفاق خاص ، تعویض می گشتنند ).

مطالعات متعدد نشان داده اند که پروتزها موجب افزایش قابل توجه ریسک بروز سرطان پستان نمی شوند ( افزایش ریسک سرطان پستان در صورت کارگذاری پروتز ۰.۰۰۰۰۰۱ یا یک میلیونیم بوده ، در صورتی که ریسک متوسط چنین اتفاقی بدون کارگذاری پروتز حدودا ۰.۱ یا یک دهم میباشد ). لذا ، برخی مدل از پروتزها احتمالا و بطور بسیار نادر در بروز نوعی سرطان لمفاوی ( دسته ای از گویچه های سفید خون ) دخیل میباشند که ترجیحا دیگر از آنها استفاده نمیشود.
کارگذاری پروتز‌های سینه :

دسترسی به محل تعبیه محفل به ۳ طریق انجام پذیراست.

رایج ترین این طرق از راه هاله ها ( از دور آنها یا از خطی افقی در وسط آنها ) و از راه شیار زیر پستان میباشند. کارگذاری پروتز از راه زیر بغل نیز قابل انجام است ولی به دلایل فنی و برخی عواقب احتمالی آن ، از این روش معمولا استفاده نمی گردد.
محل تعبیه محفل و در نتیجه محل کارگذاری پروتز میتواند یا در جلوی عضله سینه ( پشت غده پستان ) و یا در پشت عضله سینه باشد.
هر یک از این گزینه ها مزایا و معایب خود را دارا بوده و همانطور که در فوق اشاره شد ، با در نظر گرفتن ویژگی های موضعی یعنی پوستی ، غده ای و عضلانی هر فرد و همچنین سوابق و پروژه های آتی ایشان به خصوص در رابطه با تمایل به زایش و شیردهی ثانوی ، انتخاب گزینه بهینه تا حدی قابل بحث می باشد که البته تصمیم نهائی آن توسط جراح گرفته میشود.

محل بخیه های جراحی ماموپلاستی افزایش سینه توسط پروتز :

بر حسب راه انتخاب شده جهت دسترسی به محفل پروتز ، بخیه جراحی معمولا یا در دور هاله ها یا در شیار زیر پستانها قرار خواهند داشت.
شیردهی بعد از جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز :

در صورت عبور از غده ‌پستان ها ( کارگذاری از راه هاله ها ) ، به دلیل برش های غده ای و قطع اجباری تعدادی از مجراهای تخلیه شیر ، قابلیت و کیفیت شیردهی ثانوی تحلیل یافته و ترجیحا این شیردهی توصیه نمیگردد ( امکان بروز کیست های شیری و التهابات موضعی ناشی از آن به دلیل استخراج ناکامل شیر تولید شده ).

در صورت عدم عبور از غده پستان ( کارگذاری از راه شیار زیر سینه ها ) ، شیر دهی ثانوی بدون محدودیت خاصی در رابطه با این جراحی میسر میباشد.
میزان درد جراحی ماموپلاستی افزایش سینه توسط پروتز :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی به طور کل میزان درد ناشی از پروتزهای کار گذاشته شده در پشت عضله سینه به مراتب بیشتر از پروتزهای کار گذاشته شده در جلوی آن ( پشت غده پستان ) میباشد. با این وجود ، در صورت بروز ، مرحله‌ حاد این درد از چند روز تجاوز نکرده و به طور‌ قابل توجهی توسط داروهای ضد درد تسکین می یابد.

پروتز سینه
ارزیابی عمل ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

به دلیل بروز ترشحات و تورم پس از عمل ، نتیجه جراحی به ویژه در رابطه با حجم و شکل نهائی سینه ها و همچنین تقارن آنها فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد.

درصورت لزوم و توجیه ، به خصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن ، انجام عملی ثانوی میتواند عیب های کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.
تحول سینه ها پس از عمل ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

همانند تمامی نسوج بدن ، سینه ها نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهند. این تحولات شامل افت ثانوی به دلیل انعطاف پوست پستان ها ، تغییر حجم و شکل آن ها به خصوص در صورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمون های جنسی ، و همچنین بروز احتمالی ضایعات خوش خیم یا بد خیم میباشند.

لازم به گوشزد است که عمل جراحی پستانها به تنهائی احتمال بروز ضایعات خوش خیم یا بد خیم در پستان را افزایش نمیدهد.
مراقبت های پس از جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

به دلیل دگرگونی های ساختاری ای که درحین عمل در پستانها به وجود میایند ، تصویر برداری های قبل از عمل ( ماموگرافی ، سونوگرافی و غیره ) دیگر فاقد اعتبار میشوند.
در ضمن ، به مدت حدود یک سال پس از کارگذاری پروتز سینه ، تحولات در نسوج درون پستان ها و ضایعات واکنشی ناشی از جراحی در جریان بوده و باعث عدم ثبات و غیر قابل تفسیر بودن تصاویر جدید میگردند.
لذا ، توصیه میشود که یک سال پس از آخرین عمل جراحی سینه های خود ، یک ماموگرافی به عنوان تصویر پایه ای انجام گردیده و نگهداری شده تا در صورت لزوم ، تحولات آتی تصاویر سینه ها با آن مقایسه شده و با اعتبار و اطمینان بیشتری تعبیر شوند.

عوارض جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :
عوارض استثنایی :

حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشد.
وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.
عدم تحمل پروتز های سینه توسط بدن و اجبار به استخراج آنها در هفته های اول پس از عمل.

عوارض نادر :

خونریزی حاد و فعال بعد از کارگذاری پروتز سینه که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌گردد.
ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر غده ای و زیر جلدی یا در محافل تعبیه شده جهت کارگذاری پروتزها که در صورت وفور و عدم جذب خودبخود نیاز به تخلیه پیدا میکنند.
عفونت پروتز که مجبور به استخراج و کارگذاری مجدد آن ( در صورت درخواست ) بعد از مدت زمان حداقل شش ماه می سازد.

عوارض معمول :

انقباض کپسول دور پروتزها در کوتاه یا دراز مدت که موجب سفتی ، تغییر شکل ، عدم تقارن سینه ها و احتمالا بروز درد در آنها شده و در برخی موارد ناچار به عمل جراحی جدیدی جهت باز کردن یا حذف نسج منقبض شده دور پروتزها میسازد . کپسول دور پروتزها ، نسجی میباشد که توسط بدن به دور این اجسام خارجی تولید شده تا آنها را احاطه و خنثی کند . دلیل انقباض کپسول ، فعال شدن برخی سلول های التهابی نهفته در آن ، به خصوص بر اثر اصطکاکات و ارتعاشات بوده و کاملا غیر قابل پیش بینی است . این پیامد نزد بانوان ورزشکار و لاغر اندام بیشتر میباشد.
بروز پستی و بلندی هائی در پوست پستان که نتیجه انتقال پستی و بلندی های جداره پروتزها به سطح بدلیل نازکی غده ، نسوج زیر جلدی و پوستی ، بخصوص در نواحی بالای سینه میباشد . این پیامد صرفا در صورت برهنگی سینه ها و عدم پوشش سوتین خود را نشان می دهد.
اختلال در روند بخیه ها و بلوغ آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌های غیر معمول پوست به تنش‌ ها و نخ جراحی می ‌باشد . یکی از این اختلالات خود خوردگی پوستی به خصوص در نقاط پر تنش بوده که با مراقبات ویژه اعم از پانسمان های مخصوص به تدریج مرمت میابد.
احتمال بروز چنین انقباضی در کل و به طور متوسط ٪ ۱۵ تا ٪ ۲۰ میباشد ولی نزد بانوان ورزشکار و لاغر اندام افزایش میابد.
اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی ) در نواحی مختلف سینه ها و بخصوص هاله ها که به تدریج کاهش میابند.
عدم تقارن نسبی سینه ها که در اکثر موارد ، به دلیل میزان کم آن ، نیازی به عمل جراحی مجدد ندارد.